“Oyun oynamayı yaşlandığımız için bırakmıyoruz, oyun oynamayı bıraktığımızda yaşlanıyoruz.” 2013 yılında Wall Street Journal’ın yayınladığı bir haberi konu olan, gerçek bir hikâyeden esinlenen filmde bu sözler, başrolde izlediğimiz beş çocuksu erkeğin arkadaşlıklarının temelinde yatan hayat felsefesi. Netflix’in başarılı dizisi Broad City ile tanıdığımız Jeff Tomsic’in, sinema için ilk yönetmenlik deneyimi olan film, çocuk ruhlu beş adamın, yıllardır sürdürdükleri oyunun gittikçe daha da ciddiye binişini ve sahip oldukları arkadaşlık için önemini anlatan, basit ve eğlenceli bir komedi. Rob Mckittrick ve Mark Steilen’ın yazdığı senaryosuyla Yakalandın!, her ne kadar inanmak güç olsa da, hikâyesini gerçekten yaşanmış olaylardan alıyor. Wall Street Journal’ın on kişilik yakın arkadaş grubunu konu alan haberinden esinlenerek, beş yetişkin adamın 30 yıldır, ne olursa olsun, hayatlarına mola vererek her yılın bir ayını, aynı oyunu oynamak için ayırmalarını anlatıyor. Filmde bu çocuk ruhlu yetişkin adamları başarılı oyunculukları ile, Ed Helms, Jake Johnson, Hannibal Buress, Jon Hamm ve Jeremy Renner canlandırıyor. Yıllardır arkadaşlıklarını ayakta tutan bu oyun ile ilgili en büyük sorun ise, grup üyelerinden Jerry’nin hiçbir zaman ebelenmemiş, yani ‘kaybedenlerin oyunu’nda hiç kaybetmemiş olması.  Yakalandın!: ‘Elim sende’ Hiç Bu Kadar Ciddi Oynanmamıştı Jerry, otuz yıldır ebelenmeme rekorunu elinde tutuyor fakat Hoagie (Ed Helms), yılın en önemli ayına bu kez, bu duruma son vermekte oldukça kararlı olarak giriyor. Film çekimleri sırasında bir sahnede sakatlanan Jeremy Renner’ın canlandırdığı Jerry’nin çok önemli bir özelliği var, konu elim sende olunca bir ninjanın içgüdülerine sahip ve yenilmez. Özellikle bu sahnelerin Larry Blandford’un sinematografisiyle ele alınış biçimi, Josh Crockett’in sahneler arası devamlılığı oldukça yumuşak geçişlerle sürdüren montajı ve yönetmen Jeff Tomsic’in bu sahneleri yorumlarken verdiği kararlar, filmin ritim ve komedi anlamındaki en önemli destekçileri arasında yer alıyor. Filmin pozitif anlamda önemli bir diğer destekçisi, elbette ki, Ed Helms, Jake Johnson, Hannibal Buress, Jon Hamm ve Jeremy Runner’ın yer aldığı güçlü kadrosu ile bütün oyunculukların başarısı. Başarılı oyunculuklar sayesinde, bu çılgın ve çocuk ruhlu grubun arasındaki güçlü ve yıpranması mümkün olmayan dostluğu hissetmek genellikle hiç zor değil. Bu durum, filmin sadece bir oyundan ibaret olmadığı mesajını izleyicisine başarı ile iletmesini sağlıyor. Dolayısıyla, filmi en önemli amacına ulaştırmış oluyor çünkü, Yakalandın! her ne kadar görünürde basit bir oyunu temeline oturtuyorsa da, bir yandan da, oldukça sıcak bir dostluğun hikâyesini anlatmayı hedefliyor. Filmin hikâyesinin gerçek olaylardan esinleniyor olması ve gerçek hayattan karelere bir noktada yer vermeyi tercih etmesi, izleyicinin film ile kurduğu duygusal bağı derinleştiriyor ve dahası bu dostluğun samimiyetini açıkça görselleştirilmesine yardımcı oluyor. Zaten filmin komedisi de, tamamıyla, samimiyet duygusundan ve ufacık görünen şeyleri, arkadaşlık uğruna, fazlasıyla ciddiye almanın getirdiği absürdlükten doğuyor. Ergenlik döneminde konan saçma kurallara sahip oyuna bu kez, kızlar da alınıyor ve temelinde sıkı bir arkadaşlığın yattığı ekip, aklı başında kararlar doğrultusunda genişliyor. Böylece, oyun sayesinde birbirlerinin en özel, en duygusal, en mutsuz ve en mutlu anlarını kaçırmamış, film boyunca birbirlerini köşe bucak kovalayan kocaman çocuklar, büyümelerinin getirdiği mantığı da dışarıya yansıtıyor. Tabii, Anna Maloy (Isla Fisher)’un herkesten daha kavgacı, daha hırslı ve ufak tefek görüntüsüyle çizdiği klişe ‘öfkeli, şirin kadın’ rolüyle, gruptaki yerinin önemi, sorgulanmaya açık olarak kalıyor. Filmin tam anlamıyla karşılayamadığı durumlardan bir tanesi,…

Yazar Puanı

Puan - 55%

55%

Yakalandın!, çocuk ruhlu beş adamın, yıllardır sürdürdükleri oyunun gittikçe daha da ciddiye binişini ve sahip oldukları arkadaşlık için önemini anlatan, basit ve eğlenceli bir komedi filmi.  

Kullanıcı Puanları: 4.55 ( 1 votes)
55

“Oyun oynamayı yaşlandığımız için bırakmıyoruz, oyun oynamayı bıraktığımızda yaşlanıyoruz.” 2013 yılında Wall Street Journal’ın yayınladığı bir haberi konu olan, gerçek bir hikâyeden esinlenen filmde bu sözler, başrolde izlediğimiz beş çocuksu erkeğin arkadaşlıklarının temelinde yatan hayat felsefesi. Netflix’in başarılı dizisi Broad City ile tanıdığımız Jeff Tomsic’in, sinema için ilk yönetmenlik deneyimi olan film, çocuk ruhlu beş adamın, yıllardır sürdürdükleri oyunun gittikçe daha da ciddiye binişini ve sahip oldukları arkadaşlık için önemini anlatan, basit ve eğlenceli bir komedi.

Rob Mckittrick ve Mark Steilen’ın yazdığı senaryosuyla Yakalandın!, her ne kadar inanmak güç olsa da, hikâyesini gerçekten yaşanmış olaylardan alıyor. Wall Street Journal’ın on kişilik yakın arkadaş grubunu konu alan haberinden esinlenerek, beş yetişkin adamın 30 yıldır, ne olursa olsun, hayatlarına mola vererek her yılın bir ayını, aynı oyunu oynamak için ayırmalarını anlatıyor. Filmde bu çocuk ruhlu yetişkin adamları başarılı oyunculukları ile, Ed Helms, Jake Johnson, Hannibal Buress, Jon Hamm ve Jeremy Renner canlandırıyor. Yıllardır arkadaşlıklarını ayakta tutan bu oyun ile ilgili en büyük sorun ise, grup üyelerinden Jerry’nin hiçbir zaman ebelenmemiş, yani ‘kaybedenlerin oyunu’nda hiç kaybetmemiş olması. 

Yakalandın!: ‘Elim sende’ Hiç Bu Kadar Ciddi Oynanmamıştı

Jerry, otuz yıldır ebelenmeme rekorunu elinde tutuyor fakat Hoagie (Ed Helms), yılın en önemli ayına bu kez, bu duruma son vermekte oldukça kararlı olarak giriyor. Film çekimleri sırasında bir sahnede sakatlanan Jeremy Renner’ın canlandırdığı Jerry’nin çok önemli bir özelliği var, konu elim sende olunca bir ninjanın içgüdülerine sahip ve yenilmez. Özellikle bu sahnelerin Larry Blandford’un sinematografisiyle ele alınış biçimi, Josh Crockett’in sahneler arası devamlılığı oldukça yumuşak geçişlerle sürdüren montajı ve yönetmen Jeff Tomsic’in bu sahneleri yorumlarken verdiği kararlar, filmin ritim ve komedi anlamındaki en önemli destekçileri arasında yer alıyor. Filmin pozitif anlamda önemli bir diğer destekçisi, elbette ki, Ed Helms, Jake Johnson, Hannibal Buress, Jon Hamm ve Jeremy Runner’ın yer aldığı güçlü kadrosu ile bütün oyunculukların başarısı. Başarılı oyunculuklar sayesinde, bu çılgın ve çocuk ruhlu grubun arasındaki güçlü ve yıpranması mümkün olmayan dostluğu hissetmek genellikle hiç zor değil. Bu durum, filmin sadece bir oyundan ibaret olmadığı mesajını izleyicisine başarı ile iletmesini sağlıyor. Dolayısıyla, filmi en önemli amacına ulaştırmış oluyor çünkü, Yakalandın! her ne kadar görünürde basit bir oyunu temeline oturtuyorsa da, bir yandan da, oldukça sıcak bir dostluğun hikâyesini anlatmayı hedefliyor. Filmin hikâyesinin gerçek olaylardan esinleniyor olması ve gerçek hayattan karelere bir noktada yer vermeyi tercih etmesi, izleyicinin film ile kurduğu duygusal bağı derinleştiriyor ve dahası bu dostluğun samimiyetini açıkça görselleştirilmesine yardımcı oluyor. Zaten filmin komedisi de, tamamıyla, samimiyet duygusundan ve ufacık görünen şeyleri, arkadaşlık uğruna, fazlasıyla ciddiye almanın getirdiği absürdlükten doğuyor. Ergenlik döneminde konan saçma kurallara sahip oyuna bu kez, kızlar da alınıyor ve temelinde sıkı bir arkadaşlığın yattığı ekip, aklı başında kararlar doğrultusunda genişliyor. Böylece, oyun sayesinde birbirlerinin en özel, en duygusal, en mutsuz ve en mutlu anlarını kaçırmamış, film boyunca birbirlerini köşe bucak kovalayan kocaman çocuklar, büyümelerinin getirdiği mantığı da dışarıya yansıtıyor.

Tabii, Anna Maloy (Isla Fisher)’un herkesten daha kavgacı, daha hırslı ve ufak tefek görüntüsüyle çizdiği klişe ‘öfkeli, şirin kadın’ rolüyle, gruptaki yerinin önemi, sorgulanmaya açık olarak kalıyor. Filmin tam anlamıyla karşılayamadığı durumlardan bir tanesi, bir noktadan sonra neyin gerçek, neyin kurmaca olduğu çizgisinin inceliyor olması. Yani, karakterler oyun uğruna sınırları öyle çok zorluyorlar ki, özellikle filmin sonunda yaşanan dramatik ters köşe, planlı mı değil mi diye düşündürmekten hedeflenen duygusal yoğunluğu yaşatamıyor. Bu durum da filmin, ana teması olan sıkı arkadaşlık bağlarının duygusallığını zedeliyor. En yoğun hisleri hissettirmesi gereken an, bunun yerine, tam anlamıyla inandırıcı olmayan, oyunun parçası mı, yoksa değil mi anlayamadığımız bir an olarak havada kalıyor. Jerry ve Chilli (Jack Johnson)’nin ortak duygular beslediği lise aşkları Cheryl (Rashida Jones)’ın bir anda ortaya çıkıvermesi yan hikâyesi ise, belli bir sonuca bağlanamayışı ve hikâyeyle çok da güçlü bir anlam bağı kuramayışı ile havada kalan anlar arasında yer alıyor. Filmin, duygusal anlamda yeterli yoğunluğu sağlayamayan bir diğer noktası ise, çoğunlukla oyunun kendisinin hikâyede daha ön planda kalması sebebiyle, başroller arasındaki arkadaşlığın derinliğini anlatamaması oluyor. Karakterler için, her yılın bir ayı süresince kendilerini adadıkları bu oyun, çok önemli bir yere sahip ve hayatlarının birçok dönüm noktasında bir arada kalmalarını sağlamış ancak, karakterlerin oyun dışındaki hayatlarına dair fazla bilgimizin olmayışı, hem onlarla kurmaya çalıştığımız bağın zor bir süreç hâline dönüşmesine, hem de, oyun dışında onların da aralarında bir ilişki olmadığını düşünmemize yol açıyor. Film, iyi bir takımın ortak bir oyunu inatla, geçen yıllara aldırmadan gelenekselleştirmesini anlatırken arkadaşlıklarının hikâyesine sözlü ve duygusal boyutlarda anlam katmaktan uzaklaşıyor ve stratejik bir oyun gibi, bir sonraki hamlesi tahmin edilebilir hâle geliyor.

Yakalandın!, izleyicisine güncel espirileriyle keyifli anlar yaşatan aksiyon ve tuhaflıklarla dolu çocuk ruhlu bir film. Süresi boyunca vermek istediği ana mesajı en çok son dakikalarında anlatan filmin, sonuncu espirisini kaçırmamak için, bitiminden sonra sinema salonundan hemen ayrılmaktansa, biraz beklemek gerekiyor. 

Daha yazı yok.
Filmloverss.com size daha iyi hizmet sunmak için çerezleri kullanır. Sitede gezerek çerezlere izin vermiş sayılırsınız. Ayrıntılı bilgi