Tüm zamanların en dokunaklı filmlerinden biri olan, Wim Wenders imzalı Paris, Texas’ın duygusal yapısında önemli bir yere sahip ışık kullanımını mercek altına alan çarpıcı bir video yayınlandı.

Sam Shepard’ın kitabı Motel Günlükleri’nden esinle çekilen, Wim Wenders’in başyapıtlarından Paris, Texas’ın açılışında Travis adında bir adamın çölde yürümektedir ve bu yürüyüşün amacının ne olduğu henüz anlaşılmaz. Bu yürüyüşün sonu bir hastanede biter ve Travis’in yanına gelmesi için kardeşi Walt çağrılır. Walt karısı ve sekiz yaşındaki oğlu Hunter ile Travis’in yanına gelir. Travis’i yanlarına alan aile onu içlerine almaya çabalasa da Travis’in duvarları buna izin vermez. Ancak bir gün Hunter’ın kendi oğlu olduğunu öğrendiğinde Travis bütün duvarlarını yıkar ve film bir anda bir adamın duvarları içinde sessiz çığlığı olmaktan çıkıp, bir baba ve oğlun hüzün dolu yol hikâyesine dönüşür. Oyuncu kadrosunda ise Harry Dean Stanton, Nastassja Kinski, Dean Stockwell, Aurore Clément ve Hunter Carson gibi isimlerin bulunduğu Paris, Texas, bu yol hikâyesini Travis karakterinin ruh hâline odaklanarak anlatır; hatta bir yerden sonra bu yolda olma hâli, başkarakterin duygu dünyasını domine ederek bu yapımı tüm zamanların duygusal anlamda en dokunaklı filmlerinden birine dönüştürür. Filmin görüntü yönetimine imza atan ve bu alanda bir usta olduğunu kolaylıkla söyleyebileceğimiz Robby Müller’in bu anlam düzleminin kurulmasında çok önemli bir payı var. Vimeo’daki Oswald Iten’ın kanalında, Paris, Texas’ta Müller’in ışık kullanımı ile yarattığı etkiyi mercek altına alan bir video yayınlandı.

Paris, Texas’ın Anlatısında Işık Kullanımının Önemi

“Problemleri ilk olarak ışıkla çözmeye çalışırım, sadece ışıkla. Filtreler olmadan da, sadece ışıkla her şey iyi görünüyordu.” Robby Müller’in bu sözleri Paris, Texas’ın görüntü yönetimini yeterince iyi açıklıyor aslında. Zaten bu filmi yeşil, mavi, kırmızı renkli neon ışıklardan bağımsız olarak düşünmek neredeyse mümkün değil. Özellikle  çarpıcı mavi, kırmızı ya da yeşil renkler ana karakterin içinde bulunduğu yalnızlığı yansıtırken, mavi, sarı ve kırmızıların karşıt kullanımı karakterler arasındaki etkileşimi görünür kılıyor. Aşağıdan izleyebileceğiniz video da, filmdeki ışık kullanımın yoğun olduğu sahneleri kronolojik olma kaygısı gütmeden bir araya getiriliyor ve bu deneyim gösteriyor ki Paris, Texas’ın görüntü yönetimi öyle başarılı ki söz konusu sahneler hikâyesel bir bağlamı olmadan da etkiliyici olabiliyor.

 

Daha yazı yok.
Filmloverss.com size daha iyi hizmet sunmak için çerezleri kullanır. Sitede gezerek çerezlere izin vermiş sayılırsınız. Ayrıntılı bilgi