EEBwfjwMdB8

Tüm zamanların en başarılı komedi filmlerinden biri olan Monty Python and the Holy Grail’i mercek altına alan video, bu kült komediden film yapımına dair neler öğrenebileceğimizi irdeliyor.

Monty Python; Graham Chapman, Eric Idle, Terry Gilliam, Terry Jones, John Cleese ve Michael Palin’den oluşan İngiliz komedi topluluğudur. 1969’da BBC’de yayınlanmaya başlayan ve artık efsane statüsüne eriştiğini söyleyebileceğimiz televizyon programları Monty Python’s Flying Circus’la tanınan grubun üretimleri bu alanla sınırlı değil. Müzik albümlerinden sahne gösterilerine, kitaplardan müzikallere birçok farklı dalda üretim yapmıştır bu topluluk. Hatta Monty Python’un adını taşıyan bilgisayar oyunları dahi vardır. Hâl böyleyken ekibin sinema alanına da el atması pekâlâ kaçınılmazdı.

Monty Python’ın ilk sinema filmi 1971 tarihli And Now for Something Completely Different’tır. Flying Circus’ın ilk iki sezonundaki bazı skeçlerin sinema için yeniden çekilmesi fikrine dayanan bu yapım, aslen ekibin Amerika’daki tanınırlığını arttırma amacıyla hayata geçirilmiştir. Her ne kadar içerdiği skeçler son derece başarılı olsa da bu film, Flying Circus’ın yapısından çok farklı değildir. Bu bağlamda Python’ların ikinci sinema macerası olan Monty Python and the Holy Grail için, ekibin mizahını sonuna kadar içerirken bir yandan da özgün bir anlatıya sahiptir diyebiliriz. YouTube’daki Cinema Tyler kanalında yer alan bir video, ekibin iki üyesi Terry Gilliam ve Terry Jones’un birlikte yönettikleri Monty Python and the Holy Grail’i mercek altına alırken, bu kült komedi filminden sinema adına öğrenebileceklerimizi gözler önüne seriyor.

Monty Python and the Holy Grail’den Film Yapımıyla İlgili Neler Öğrenebiliriz?

And Now for Something Completely Different’ın yönetmen koltuğunda Ian MacNaughton oturmuştur. Lakin ekip, özellikle de Terry Gilliam ve Terry Jones, MacNaughton’ın reji performansından memnun kalmamışlardır. Bunun üzerine Gilliam ve Jones, sıradaki filmleri olan The Holy Grail’i yönetmeye karar vermiştir. Böylesi önemli bir komedi grubunun sinema alanındaki ikinci başlangıcına işaret eden bu film, Jones ve Gilliam’ın da ilk yönetmenlik deneyimidir aynı zamanda. Yani bunun daha önce kamera arkasına geçmemiş iki komedyen için büyük bir cesaret göstergesi olduğunu söyleyebiliriz. Yönetmenliğin yanında, filmin senaryosunda da parmakları olan ve oyuncu kadrosunda da yer alan ikili, bu zorlu süreçte, sorumluluğu paylaşarak -kimi zaman düştükleri anlaşmazlıklara rağmen- bu deneyimin altından başarıyla kalkmışlardır. Zaten kariyerinin devamında yönetmenliği seçen Gilliam’ın imza attığı Brazil ya da 12 Monkeys gibi filmleri düşünürsek, bu ilk deneyimin sonucundan onun da ziyadesiyle memnun kaldığı çıkarımını yapabiliriz.

Günümüzde komedi ziyadesiyle diyalog odaklı hâle gelmiş durumda. Bu durum, komedi filmlerinde sinemanın sadece tek bir yönünün ağırlıklı olarak kullanılmaya başlandığının göstergesi aynı zamanda. Ama Monty Python and the Holy Grail için benzer bir düşünceye kapılmak büyük bir yanlışlık olur. Bu filmde de birçok ve kesinlikle çok komik diyaloglar, replikler var elbette. Ama Gilliam ve Jones filmin mizah tonunu sadece bununla beslemek yerine, sinemanın teknik olanaklarından da yararlanmışlar; filmin biçimini komedi anlayışlarıyla şekillendirmişlerdir. Filmdeki pek çok sahnede montaj tercihleriyle yaratılmış çok güçlü komedi anlarının varlığını görebiliyoruz. The Holy Grail’de film formunun kendisinden doğan şakalar da bulunuyor. Karakterlere göründükleri sahne numaralarıyla hitap etmek gibi yollarla filmin doğasını açık ederek ve bunun da ötesinde dönem filmlerinden beklenenleri boşa düşürerek kuruyor filmin mizahını yönetmenler. Başka hangi tarihi filmde at üzerinde değilken, öyleymiş gibi yapan şövalyeler ve atların nallarının yere temasıyla çıkan sesi taklit etmek için hindistan cevizi kabuklarını birbirlerine vuran hizmetkârlar görebiliriz ki? Bunun yanında film, sinemanın doğasına dair de cesur fikirlere sahip. Zira “ciddi” sinema filmlerinde zaman çok değerlidir ve boşa harcanılmamalıdır; her sahne, her diyalog anlatıya ya da karakter yapısına hizmet etmelidir. Ama The Holy Grail’de bunun tam tersi bir yaklaşım görürüz. Birçok sahnede şakalar uzadıkça uzar, böylece anlatının bağlamından kopar ve buradan yeni bir mizah türer. Yani ekibin komedi anlayışı, sinemanın genelgeçer kurallarını da eğip bükebilecek kadar güçlüdür ve bu filmin biçimi de büyük ölçüde bu anlayış çevresinde şekillenir.

Monty Python and the Holy Grail, skeçler üzerine kurulu bir televizyon programıyla başarı kazanmış bir ekibin ilk uzun metrajlı filmi olması itibarıyla, bütünlüklü bir yapıya sahip olmama riskini taşıyan bir yapım. Buna bir de çok düşük bir bütçeyle dönem filmi yapmanın zorluklarını ekleyelim. Bu bağlamda The Holy Grail gerçekten çok zor bir projedir. Bütçe problemlerini yukarıda da belirttiğimiz “hindistan cevizi” şakası gibi çözümlerle komedinin bir parçası hâline getiren yönetmen ikilisi, filmin bütünlüklü yapısını kurarken Terry Gilliam’ın imzasını taşıyan animasyonlardan oldukça fazla yararlanmışlardır. Esinini Orta Çağ dönemine ait yazmalardaki çizimlerden alan bu animasyonlar, filmin hem mizahi hem de tarihi dokusunu birbirine bağlar. Bu animasyonlar sayesinde anlatıdaki olası boşluklar ortadan kalkar ve tüm zamanların en iyi komedi filmlerinden biri olan Monty Python and the Holy Grail son derece güçlü, derli toplu ve bütünlüklü bir yapı kazanır.

Daha yazı yok.
Filmloverss.com size daha iyi hizmet sunmak için çerezleri kullanır. Sitede gezerek çerezlere izin vermiş sayılırsınız. Ayrıntılı bilgi