QS3oV3tsVbk

Çağımızın en büyük sinemacılarından Paul Thomas Anderson’ın Inherent Vice filmini derinlemesine inceleyen video, yönetmenin kullandığı ustalıklı tekniklerin izini sürmemizi sağlıyor.

Magnolia, There Will Be Blood, The Master, Inherent Vice ve son olarak Phantom Thread… Günümüzün tartışmasız en büyük yönetmenlerinden biri olan Paul Thomas Anderson’ın hemen hemen her filmi, içerdiği detaylar, kusursuz kadrajlar ve hikâye anlatımındaki ustalığıyla genç yönetmen adayları için birer ders niteliğinde adeta. Yönetmenin başına buyruk bir dedektifin macerasını, uçucu bir üslupla anlattığı Inherent Vice’ı inceleyen bir video, bu modern başyapıttan film yapımı adına öğrenebileceklerimizin izini sürüyor.

Inherent Vice’dan Film Yapımıyla İlgili Neler Öğrenebiliriz?

YouTube’daki CinemaTyler isimli kanalda yer alan video, ilk olarak bir sahneyi tam anlamıyla oluşturabilmek için sabırlı olunmasını öğütlüyor. Inherent Vice’la ilgili yapılan röportajlarda oyuncular, Paul Thomas Anderson’ın her sahnenin üzerinde ne kadar uzun süre çalıştığının altını çiziyorlar. Bu çalışmalar sonucunda, diyaloglarda, mekânda ya da diğer detaylarda yapılan değişikliklerin, sahnelerin yönetmenin imzası hâline gelen kusursuzluğun önünü açtığını ifade ediyorlar. Yani yönetmen Anderson, sahnenin olabilecek en harika hâlini bulabilmek için zaman harcamaktan geri durmuyor, bunun için gereken sabrı gösteriyor diyebiliriz.

Videoda altı çizilen ikinci konu, başarılı bir film için çok kesin hatlarla belirlenmiş bir olay görgüsünün çok da önemli olmadığı. Bu durum, Inherent Vice’ı izlediğimizde dikkatimizi çeken en önemli konulardan biri. Zira film, kasıtlı bir şekilde kolayca takip edilecek bir olay akışı sunmuyor seyirciye. Bunun yerine konu edilen dönem ve kişilerin ruh hâline alan açıyor. Bunun benzeri bir tercihi Howard Hawks imzalı film noir klasiği The Big Sleep’te de görebilmek mümkün. Bu konuyla ilgili anlatılan bir anektod, hem Inherent Vice’ın hem de The Big Sleep’in izini sürdüğü sinema anlayışını daha belirgin hâle getiriyor. The Big Sleep’ın senaryosunu Raymond Chandler’ın romanından hareketle, ünlü yazar William Faulkner kaleme almıştır. Senaryonun yazım sürecinde Faulkner, Chandler’a romanda katilin kim olduğunu sorar; aldığı yanıt ise son derece manidardır: “Bilmiyorum!” Yani Anderson’ın da bir söyleşinde altını çizdiği üzere, anlatılanın ne olduğu, sonucun nereye varacağı kadar, onun nasıl anlatıldığı, bir sonraki sahnede neler görüneceğine dair merak hissi de önemlidir. Bu tercihin Inherent Vice’ı takip edilmesi zor bir film hâline getirdiği şüphesiz. Bu durum, temelde karakterler arasındaki ilişkilerin detaylı bir şekilde kurulmamasından, seyircinin filmin merkezindeki dedektifle yan yana konumlandırılmasından ileri gelir. Inherent Vice’daki karakterler, son derece ilginç kişiliklerdir ve filmde çok zengin bir atmosfer kurulur. Fakat, bu ögeler arasında güçlü ilişkilerin, dinamiklerin kurulmuyor oluşu, seyircinin deneyimin içinde kaybolmasının önünü açar. Bu da modern bir başyapıt olarak nitelemekten imtina etmeyeceğimiz Inherent Vice’ın defalarca izlenebilecek bir film olmasının en önemli nedeni belki de.

Daha yazı yok.
Filmloverss.com size daha iyi hizmet sunmak için çerezleri kullanır. Sitede gezerek çerezlere izin vermiş sayılırsınız. Ayrıntılı bilgi