I Killed My Mother, Laurence Anyways ve Mommy gibi filmleriyle başımızı döndüren Kanadalı genç yönetmen Xavier Dolan, eşcinsel bir büyüme hikayesini konu alan Love, Simon hakkında övgü dolu açıklamalarda bulundu.

Eşcinsel büyüme hikayesi örneklerine Amerikan Bağımsız Sineması geleneğinde çokça rastlasak da Hollywood stüdyolarının queer hikayelere karşı olan mesafeli tavrı bu tür filmlerin ana akım sinemada sayıca az olmasına sebep oluyordu. Son beş yıllık süreçte Blue is the Warmest Color120 BPM ve Call Me by Your Name gibi filmlerin festivallerde aldığı büyük övgü ve ödüllerin queer sinemaya altın çağını yaşatması, artık büyük Hollywood yapımcılarının da gözünden kaçmıyor. Nitekim, başrolünde Nick Robinson’ın yer aldığı 20th Century Fox gibi büyük bir stüdyo filmi olan Love, Simon bu tür bir trendin son örneği olarak göze çarpıyor. Becky Albertalli’nin genç yetişkin romanı ‘Simon vs. Homo Sapiens Agenda’ isimli romanından beyazperdeye uyarlanan ve Nick Robinson’ın içine kapanık bir lise öğrencisini canlandığı film, okulda son senesini geçiren Robinson’ın ailesi ve arkadaşlarıyla yaşadığı duygusal kargaşaya ve onlarla girdiği mücadeleye dikkat çekiyor.

Xavier Dolan’dan Love, Simon’a Aşk Mektubu3-dakikada-xavier-dolan-sinemasina-etkileyici-bir-bakis-2-filmloverss

Halihazırda ABD’de gösterimde olan ve ilk yorumlardan anladığımız kadarıyla oldukça başarılı bulunan Love, Simon; eşcinsel kimliğini açık biçimde yaşayan Kanadalı genç yönetmen Xavier Dolan’ın da övgü dolu sözlerine mazhar oldu. Kişisel Instagram hesabından Love, Simon filminden bir görsel paylaşarak altına uzunca bir yorum yazan Dolan, filmi aklından çıkaramadığını açıkladı. Eşcinsel bir gencin büyüme ve açılma hikayesini konu almasının yanısıra büyük bir stüdyonun böylesine bir yapıma imza atmasının da çok büyük bir gelişme olduğunu dile getiren Dolan, “filmin kendisini tartışmayalım, daha ziyade filmin varoluşuna ve büyük bir stüdyonun böylesine bir açılma hikayesini ortaya koymasına odaklanalım. Daha önce açılan bir kapı yeniden açıldı, ama bu sefer içeriye giren ışığı görebiliyorum.” şeklinde açıklamalarda bulundu.

“Çocukluğumda çok fazla LGBTQ filmi izledim, umutsuzca cevaplar arıyordum… Onların çoğu olmak istediğim genç sanatçı için çok göz alıcı ve canlandırıcıydı, ama umduğum genç adamı bıraktım. İntiharlar, kalp kırıklıkları, fiziksel şiddet, eşcinsel düşmanlığı… Love, Simon, tüm ciddiyetiyle, tüm normalliğiyle, eşcinsel bir açılma mücadelesini gösterirken kendini ‘normal’ görmeyen gençlere ilham verici bir sonuç da veriyor.” Aynı şekilde Dolan, normalde queer karakterleri “komik destekleyici roller”de tasvir eden endüstri için Love, Simon filminin büyük bir adım olarak gurur verici bir gelişme olduğunu da sözlerine ekledi.

After seeing Love, Simon, I felt like coming out to my mom Jennifer Garner (the 13 Going on 30 Jen), and walking in the corridor of my high school with a lost, yet sexual gaze. Congrats to my friend @therealnickrobinson who is so generous and genuine in this that I filed a proper adoption form. I’ve stored my passport in the freezer once or twice Nick but I can be a good parent to you. More seriously, let’s not discuss the movie itself, but rather focus on its existence, and the fact a major studio has released a film on a teen coming out. A door has opened, which has opened before, but this time, I can see the light pouring in. I’ve watched so many LGBTQ films as a kid, desperately looking for answers, locked up in my room, where I’d download movies on LimeWire for lack of a decent video store. Most of them were brilliant and invigorating for the young artist I wanted to be, but left the young man I was with little to hope for. Suicides, heartbreaks, bullying, gay-bashing… Love, Simon, in all its earnestness, in all its normalcy, shows the struggle of coming out, but with an inspiring conclusion for teenagers who will see “Love, Simon” because they don't feel "normal". Perhaps this will teach them that, even if their life isn't as privileged as Simon’s, they can make a move. And perhaps this can teach us, as an industry, that it’s time to stop relinquishing LGBTQ protagonists to insubstantial, typically comical supporting roles, but rather offer them narratives designed around them, and around the opposite of what is commonly referred to as ”normal people”. Normal is a changeful notion. Had a movie like that existed when I was 15, I maybe wouldn’t have lied to my father about that Ashton Kutcher poster I pretended to give my cousin Stefanie in front of him while it was actually mine. Had I seen it then, things would’ve been different. And I’m happy with how things went, and despite the loneliness you feel as a teen coming out, I felt supported. I was lucky. But most kids aren't. Love Simon is a huge step for them, and for us. Thank you to all the artists and people involved.

A post shared by xavierdolan (@xavierdolan) on

 

Daha yazı yok.
Filmloverss.com size daha iyi hizmet sunmak için çerezleri kullanır. Sitede gezerek çerezlere izin vermiş sayılırsınız. Ayrıntılı bilgi