Hadas Ben Aroya, 2013 yılında çektiği kısa filmi Sex Doll’dan sonra ilk uzun metrajı olan People That are not Me (Kimse Benzemez Bana) filminde modern dünyada genç olmaya ve ikili ilişkilere odaklanıyor. İkili ilişkilere bireysel olduğu kadar toplumsal bir bakış da sunan yönetmen, filminin senaryosunu yazmakla kalmayıp başrolünde de yer alıyor.

Joy ilişkisi yeni bitmiş genç bir kadın olarak, yeni bir flörtün de eşiğindedir; başka erkeklerle görüşmektedir ve bu döngünün içinde aslında kimse kimse için yeterli değildir. Alışkanlıklarına tutunmaya çalışan her bir birey aslında yeniliğe de direnir. Joy yeniliklere açık kapı bırakırken bir yandan da kırılma riskine karşı güvenli bölgesini korumaya çalışmaktadır. Entelektüel anlamda gelişkinliğin karşısına cinsel dürtüleri koyan People That are not Me, aslında birinin diğerine bir üstünlük kuramadığı, süper egonun yönlendirdiği sosyal benliğin, bireyin id‘i ile neredeyse başa baş gidebildiği bir dönemde olan gençlerin varlığını tekil olarak değil, bir ilişki içerisinde kanıtlama çabasının keyifli bir hikayesi.

Filmin genel anlamda küçük ayrıntılarına pembeler ve morlar yerleştirmeyi ihmal etmeyen sinematografisi, ana karaktere ısınmamızı sağlamakla kalmıyor; onun henüz büyümekte olan kadınlığına da vurgu yapıyor. Bir yerden bir yere yürürken sıkça gördüğümüz Joy karakteri aslında kendi büyüme hikayesine çıktığı yolda yürür gibi: kulaklıklarını takarak ve tamamen kendine dönük…

People That are not Me: Eşsizlik Yanılsaması

Kullandığım bu “tamamen kendine dönük” söyleminin filmin ana fikriyle doğrudan bir bağlantısı var elbette. Hadas Ben Aroya’nın verdiği bir demeçte filmiyle ilgili değindiği önemli bir husus var: “Günümüzde genç bireyler kendisinin eşsiz birer ‘unicorn’ olduğunu sanıyor, ben böyle düşünmüyorum ve filmimde eşsiz olduğunu düşünenleri anlattım.” Elbette dünya üzerindeki her canlı biricik ve eşsizdir ancak burada bahsedilen eşsizlik daha çok toplumsal hayatın bizi tektipleştirmesini onaylayarak hala farklı olduğumuz yanılsamasına kapılmamız. Aslında her birimize farklı olduğumuzu düşündürten tam da bu tektipleştirmenin dayattığı dürtüler. Hadas Ben Aroya, bu dürtüyü filminde ikili ilişkiler üzerinden aktarmayı tercih etmiş ki ilişkiler bireyin kendini en farklı ve en vazgeçilmez sandığı birçok yanılsamanın temelinde yer almaktadır.

Çıplaklığı erotik bir bakıştan sıyırıp bütün doğallığıyla ekrana yansıtan People That are not Me filminin neredeyse hiçbir sevişme sahnesi erotik değildir ve bu erotizm eksikliği ise bu sahneleri şaşırtıcı bir biçimde gerçekçi kılmaktadır. Kadını, erkeği, cinselliği, ilişkileri yüceltmeyen aynı zamanda da yermeyen People That are not Me bütün hikayeyi tam da akışında ve olacağı/olması gerektiği gibi anlatan ve anlatırken anlayan, yeni keşiflere kucak açan bir yapım.

İlişkilere ve toplumsal kangrenlere bireyler üzerinden mikro bir bakış sunmasıyla Lena Dunham’ın Girls dizisini de yer yer anımsatan People That are not Me, henüz 25 yaşında ve filmin bütün yükünü üstlenen Hadas Ben Aroya için başarılı ve izlemesi oldukça keyifli bir film olarak değerlendirilebilir.

Hadas Ben Aroya, 2013 yılında çektiği kısa filmi Sex Doll’dan sonra ilk uzun metrajı olan People That are not Me (Kimse Benzemez Bana) filminde modern dünyada genç olmaya ve ikili ilişkilere odaklanıyor. İkili ilişkilere bireysel olduğu kadar toplumsal bir bakış da sunan yönetmen, filminin senaryosunu yazmakla kalmayıp başrolünde de yer alıyor. Joy ilişkisi yeni bitmiş genç bir kadın olarak, yeni bir flörtün de eşiğindedir; başka erkeklerle görüşmektedir ve bu döngünün içinde aslında kimse kimse için yeterli değildir. Alışkanlıklarına tutunmaya çalışan her bir birey aslında yeniliğe de direnir. Joy yeniliklere açık kapı bırakırken bir yandan da kırılma riskine karşı güvenli bölgesini korumaya çalışmaktadır. Entelektüel anlamda gelişkinliğin karşısına cinsel dürtüleri koyan People That are not Me, aslında birinin diğerine bir üstünlük kuramadığı, süper egonun yönlendirdiği sosyal benliğin, bireyin id'i ile neredeyse başa baş gidebildiği bir dönemde olan gençlerin varlığını tekil olarak değil, bir ilişki içerisinde kanıtlama çabasının keyifli bir hikayesi. Filmin genel anlamda küçük ayrıntılarına pembeler ve morlar yerleştirmeyi ihmal etmeyen sinematografisi, ana karaktere ısınmamızı sağlamakla kalmıyor; onun henüz büyümekte olan kadınlığına da vurgu yapıyor. Bir yerden bir yere yürürken sıkça gördüğümüz Joy karakteri aslında kendi büyüme hikayesine çıktığı yolda yürür gibi: kulaklıklarını takarak ve tamamen kendine dönük... People That are not Me: Eşsizlik Yanılsaması Kullandığım bu “tamamen kendine dönük” söyleminin filmin ana fikriyle doğrudan bir bağlantısı var elbette. Hadas Ben Aroya’nın verdiği bir demeçte filmiyle ilgili değindiği önemli bir husus var: “Günümüzde genç bireyler kendisinin eşsiz birer 'unicorn' olduğunu sanıyor, ben böyle düşünmüyorum ve filmimde eşsiz olduğunu düşünenleri anlattım.” Elbette dünya üzerindeki her canlı biricik ve eşsizdir ancak burada bahsedilen eşsizlik daha çok toplumsal hayatın bizi tektipleştirmesini onaylayarak hala farklı olduğumuz yanılsamasına kapılmamız. Aslında her birimize farklı olduğumuzu düşündürten tam da bu tektipleştirmenin dayattığı dürtüler. Hadas Ben Aroya, bu dürtüyü filminde ikili ilişkiler üzerinden aktarmayı tercih etmiş ki ilişkiler bireyin kendini en farklı ve en vazgeçilmez sandığı birçok yanılsamanın temelinde yer almaktadır. Çıplaklığı erotik bir bakıştan sıyırıp bütün doğallığıyla ekrana yansıtan People That are not Me filminin neredeyse hiçbir sevişme sahnesi erotik değildir ve bu erotizm eksikliği ise bu sahneleri şaşırtıcı bir biçimde gerçekçi kılmaktadır. Kadını, erkeği, cinselliği, ilişkileri yüceltmeyen aynı zamanda da yermeyen People That are not Me bütün hikayeyi tam da akışında ve olacağı/olması gerektiği gibi anlatan ve anlatırken anlayan, yeni keşiflere kucak açan bir yapım. İlişkilere ve toplumsal kangrenlere bireyler üzerinden mikro bir bakış sunmasıyla Lena Dunham’ın Girls dizisini de yer yer anımsatan People That are not Me, henüz 25 yaşında ve filmin bütün yükünü üstlenen Hadas Ben Aroya için başarılı ve izlemesi oldukça keyifli bir film olarak değerlendirilebilir.

Yazar Puanı

puan - 68%

68%

İlişkilere ve toplumsal kangrenlere bireyler üzerinden mikro bir bakış sunmasıyla Lena Dunham’ın Girls dizisini de yer yer anımsatan People That are not Me, henüz 25 yaşında ve filmin bütün yükünü üstlenen Hadas Ben Aroya için başarılı ve izlemesi oldukça keyifli bir film olarak değerlendirilebilir.

Kullanıcı Puanları: 3.38 ( 3 votes)
68
Daha yazı yok.
Filmloverss.com size daha iyi hizmet sunmak için çerezleri kullanır. Sitede gezerek çerezlere izin vermiş sayılırsınız. Ayrıntılı bilgi