David ve Nathan Zellner Kardeşlerin beraber yazdıkları ve David Zellner tarafından yönetilen Kumiko Hazine Avcısı (Kumiko, The Treasure Hunter), birçok farklı açıdan incelenebilecek bir film. Popüler kültürden beslenen ama bunu özgün bir biçimde şekillendiren yönetmen David Zellner, oldukça ilginç bir yapım ortaya koymuş. Film gelenekselci bir odakla açıldıktan sonra kara komediye dönüp, absürt unsurlarla komedisini besliyor. Amerikan ana akım sinemasına yaptığı göndermelerle ilginçleşen Kumiko Hazine Avcısı, tekniği ve sinematografisiyle de özel bir yerde duruyor.

Monoton hayatından sıkılan ve bir çıkış arayan Kumiko, izlemekten bıkmadığı bir filmde gördüğü bir sahne ile bu çıkışı bulduğuna inanır. Coen Kardeşlerin kült filmi Fargo onun çıkışıdır. Bu uğurda elinde ne var ne yoksa harcamaya hazırdır. Dünyanın diğer ucuna gitmek de buna dahil. 

İdealler, arzular ve istekler üzerine yazılmış bir film olan Kumiko Hazine Avcısı, aynı zamanda sinemanın bu idealler, arzular ve istekler doğrultusunda nasıl bir etkiye sahip olabileceğini abartılı bir şekilde işliyor. Japonya’da başlayan ve Amerika’ya uzanan hikayenin en can alıcı ögesi elbette Kumiko. Baş karakter Kumiko’nun kişiliğini ve psikolojisini net bir biçimde yansıtmayı başaran yönetmenimiz onun hikayesini de aynı başarıyla işliyor. Filmimiz Japonya’nın geleneksel havasında gezinerek başlıyor. Tipik bir bağımsız Japon filmi edasıyla Kumiko’nun hayatını tanımaya başlıyoruz. Zellner, Uzak Doğu Sineması’ndan aşina olduğumuz yakın iç mekan çekimleri ve kısa sahneler eşliğinde Japonya’nın toplumsal normlarına dokunuyor. Cinsiyet ve sınıf ayrımına odaklandığı bu kısımlarda Kumiko’nun refleksleri ve tepkileri sessiz birer çığlık niteliği kazanıyor. Özellikle cinsiyet ayrımına bütün film boyunca parmak basması ve bunu hemen her anda ön planda tutması oldukça değerli bir tavır. Bu tavrını sınıf ayrımı konusunda yeterince somutlaştırmasa da, arka planda kalmasına izin vermiyor. Filmin ilk kısmı, bahsettiğim üzere uzak doğu sinemasından esintiler taşısa da, Kumiko Amerika’ya ulaştığı anda bir Amerikan bağımsızı edasıyla devam ediyor. Çekim teknikleri gelişiyor ve bakış açısı genişliyor. Zellner’in kullandığı yaratıcı teknikler, sahnelerini daha derin ve başarılı kılıyor. Kamerasıyla birlikte filmin atmosferini de değiştiren Zellner, geniş açılara geçiş yapıyor. Bu şekilde Kumiko’nun macerasını daha da geniş bir coğrafyaya yayıyor. Kültür farklılığını iyi bir şekilde ortaya koyarak filmin ikinci kısmında kurduğu atmosferi zenginleştiriyor. Komedi unsurlarını arttırıyor ve iyice absürtleştiriyor. Filmin bağlamından kopmamaya çalışarak gerçekleştirdiği bu değişim, temposunu da olumlu etkiliyor. Fakat, Zellner bu tempoyu sabit tutma konusunda büyük sıkıntılar yaşıyor. Başta çok ağır ilerlerken bir anda hızlanıyor ve bir süre sonra aniden yavaşlıyor. Bu dalgalanma izleyicinin konsantrasyonunu olumsuz etkiliyor ve odaklanmayı güçleştiriyor. Filmin iskeletinin en önemli parçalarından biri olan temponun, dengesiz ve istikrarsız olması bazı sahnelerin değerini de düşürüyor ayrıca. Kumiko’nun yolculuğunu en çok etkileyen unsurlar da bu sahnelerden oluşunca, film bazı yerlerde düşüyor.

Kumiko haricindeki karakterlerini de iyi tasarlayarak temellendiren Zellner’in, filme katkısı yalnızca kamera arkasıyla kalmıyor. Filmde rol de alan yönetmenimizin canladırdığı karakter, Kumiko’nun yolculuğunda önemli bir rol üstleniyor. Hikayeye dahil olan bütün yan karakterler de kendilerine özgü huylara ve özelliklere sahip olunca, bu yan karakterlerin varlığı filmi güçlendiren önemli unsurlardan biri oluyor haliyle. Özellikle Amerikan kültürünü küçümseyen diyaloglara yer vermesiyle çok daha farklı bir durum ortaya çıkıyor.

Kumiko Hazine Avcısı, orijinal fikrini birkaç tökezleme dışında gayet başarılı işleyen bir yapım. Farklılığını ilk anında dahi hissettiren güçlü yapısı ve değindiği noktalar ile değerli bir konuma gelmesi yadsınamaz. Absürt tavrı ile kara komediyi birleştirerek ilginç bir komedi tecrübesi yaratan Kumiko Hazine Avcısı, kesinlikle dikkatlerden kaçmaması gereken bir yapım.

David ve Nathan Zellner Kardeşlerin beraber yazdıkları ve David Zellner tarafından yönetilen Kumiko Hazine Avcısı (Kumiko, The Treasure Hunter), birçok farklı açıdan incelenebilecek bir film. Popüler kültürden beslenen ama bunu özgün bir biçimde şekillendiren yönetmen David Zellner, oldukça ilginç bir yapım ortaya koymuş. Film gelenekselci bir odakla açıldıktan sonra kara komediye dönüp, absürt unsurlarla komedisini besliyor. Amerikan ana akım sinemasına yaptığı göndermelerle ilginçleşen Kumiko Hazine Avcısı, tekniği ve sinematografisiyle de özel bir yerde duruyor. Monoton hayatından sıkılan ve bir çıkış arayan Kumiko, izlemekten bıkmadığı bir filmde gördüğü bir sahne ile bu çıkışı bulduğuna inanır. Coen Kardeşlerin kült filmi Fargo onun çıkışıdır. Bu uğurda elinde ne var ne yoksa harcamaya hazırdır. Dünyanın diğer ucuna gitmek de buna dahil.  İdealler, arzular ve istekler üzerine yazılmış bir film olan Kumiko Hazine Avcısı, aynı zamanda sinemanın bu idealler, arzular ve istekler doğrultusunda nasıl bir etkiye sahip olabileceğini abartılı bir şekilde işliyor. Japonya'da başlayan ve Amerika'ya uzanan hikayenin en can alıcı ögesi elbette Kumiko. Baş karakter Kumiko'nun kişiliğini ve psikolojisini net bir biçimde yansıtmayı başaran yönetmenimiz onun hikayesini de aynı başarıyla işliyor. Filmimiz Japonya'nın geleneksel havasında gezinerek başlıyor. Tipik bir bağımsız Japon filmi edasıyla Kumiko'nun hayatını tanımaya başlıyoruz. Zellner, Uzak Doğu Sineması'ndan aşina olduğumuz yakın iç mekan çekimleri ve kısa sahneler eşliğinde Japonya'nın toplumsal normlarına dokunuyor. Cinsiyet ve sınıf ayrımına odaklandığı bu kısımlarda Kumiko'nun refleksleri ve tepkileri sessiz birer çığlık niteliği kazanıyor. Özellikle cinsiyet ayrımına bütün film boyunca parmak basması ve bunu hemen her anda ön planda tutması oldukça değerli bir tavır. Bu tavrını sınıf ayrımı konusunda yeterince somutlaştırmasa da, arka planda kalmasına izin vermiyor. Filmin ilk kısmı, bahsettiğim üzere uzak doğu sinemasından esintiler taşısa da, Kumiko Amerika'ya ulaştığı anda bir Amerikan bağımsızı edasıyla devam ediyor. Çekim teknikleri gelişiyor ve bakış açısı genişliyor. Zellner'in kullandığı yaratıcı teknikler, sahnelerini daha derin ve başarılı kılıyor. Kamerasıyla birlikte filmin atmosferini de değiştiren Zellner, geniş açılara geçiş yapıyor. Bu şekilde Kumiko'nun macerasını daha da geniş bir coğrafyaya yayıyor. Kültür farklılığını iyi bir şekilde ortaya koyarak filmin ikinci kısmında kurduğu atmosferi zenginleştiriyor. Komedi unsurlarını arttırıyor ve iyice absürtleştiriyor. Filmin bağlamından kopmamaya çalışarak gerçekleştirdiği bu değişim, temposunu da olumlu etkiliyor. Fakat, Zellner bu tempoyu sabit tutma konusunda büyük sıkıntılar yaşıyor. Başta çok ağır ilerlerken bir anda hızlanıyor ve bir süre sonra aniden yavaşlıyor. Bu dalgalanma izleyicinin konsantrasyonunu olumsuz etkiliyor ve odaklanmayı güçleştiriyor. Filmin iskeletinin en önemli parçalarından biri olan temponun, dengesiz ve istikrarsız olması bazı sahnelerin değerini de düşürüyor ayrıca. Kumiko'nun yolculuğunu en çok etkileyen unsurlar da bu sahnelerden oluşunca, film bazı yerlerde düşüyor. Kumiko haricindeki karakterlerini de iyi tasarlayarak temellendiren Zellner'in, filme katkısı yalnızca kamera arkasıyla kalmıyor. Filmde rol de alan yönetmenimizin canladırdığı karakter, Kumiko'nun yolculuğunda önemli bir rol üstleniyor. Hikayeye dahil olan bütün yan karakterler de kendilerine özgü huylara ve özelliklere sahip olunca, bu yan karakterlerin varlığı filmi güçlendiren önemli unsurlardan biri oluyor haliyle. Özellikle Amerikan kültürünü küçümseyen diyaloglara yer vermesiyle çok daha farklı bir durum ortaya çıkıyor. Kumiko Hazine Avcısı, orijinal fikrini birkaç tökezleme dışında gayet başarılı işleyen bir yapım. Farklılığını ilk anında dahi hissettiren güçlü yapısı ve değindiği noktalar…

Yazar Puanı

Puan - 70%

70%

70

Popüler kültürden beslenen ama bunu özgün bir biçimde şekillendiren yönetmen David Zellner oldukça ilginç bir yapım ortaya koymuş. Film gelenekselci bir odakla açıldıktan sonra kara komediye dönüp, absürt unsurlarla komedisini besliyor. Amerikan ana akım sinemasına yaptığı göndermelerle ilginçleşen Kumiko Hazine Avcısı, tekniği ve sinematografisiyle de özel bir yerde duruyor.

Kullanıcı Puanları: 2.09 ( 4 votes)
70
Daha yazı yok.
Filmloverss.com size daha iyi hizmet sunmak için çerezleri kullanır. Sitede gezerek çerezlere izin vermiş sayılırsınız. Ayrıntılı bilgi