Matan Yair’in ilk kurmaca uzun metraj filmi İskele, 17 yaşında bir gencin penceresinden baba kavramına bakma derdinde. Yair’in yönetmenliği, geçmiş ve gelecek arasındaki bağlantıdan bir kimlik yaratma ekseninde şekillenirken, ait olduğu toprakları da işin içine katarak belleğin sınırlarına dair bir bakış yaratıyor. Filmin ana karakteri Asher 17 yaşında bir lise öğrencisi. Odaklanma ve öğrenmeye dair birtakım sorunları bünyesinde barındıran Asher için okul hayatı hem zorlayıcı bir unsur hem de hayatını yaşaması için gerekli bir çıkış alanı. Babasıyla olan ilişkisi çerçevesinde kendine ait alanları yaratmakta oldukça zorlanan Asher, kabına sığmaz yapısı gereği sınırlarını genişletemedikçe günlük hayatında patlamalar yaşıyor. Babasının geleceği kendi aile işleri üzerine kurması, onun hayal alanının ve okuma hevesinin önündeki başlıca engelken, Asher’in okulda da kendi iradesini sorgulamaya sebebiyet verecek davranışlarda bulunması onun özgürlük çerçevesini yeniden sorgulamasına ve de ailevi bağlılıkların gerekliliği üzerine tekrar düşünmesine olanak yaratıyor. Bu durum birey olmanın gerekli kıldığı bağımlılıktan kopma ve sorumlulukları karşılama aşamasında oldukça önemli bir noktada konumlanıyor. Asher’in önlenemeyen enerjisini dışarı vurabildiği ve onun elini kolunu bağlayan geçmişinden bir nebze olsun soyutlanabildiği tek yer okul. Uyumlu ya da “normal” olmanın tartışıldığı açık bir alan burası. Yair’in dikkat çektiği nokta da normalin yeniden inşası aslında. Uyum sağlamanın gerekliliği üzerine sorgulama imkânı yaratan İskele, kuralları yıkmanın ya da itiraz etmenin kişilik üzerindeki etkilerine bakıyor bir yandan. İtaat etmenin aile kurumuna ve bununla beraber toplumun geneline yayılan baskıcı bir eril güçten geldiğine işaret eden anlatısı filmin anahtarı oluyor. İskele: İyi Bir Çocuk Asher’in edebiyat öğretmeni Rami’yle ilişkisi bu noktada oldukça önemli. Rami neredeyse tüm öğrencileri tarafından sevilen ve derslerinin içeriği tüm öğrencilerine farklı düşünme yolları sunan bir öğretmen. Asher’in Rami’yle iletişimi onun her şeyi zora sokan dünyası içinde pek de kolay olmuyor. Sürekli olarak Rami’yle tartışması hatta kavga noktasına ulaşan diyalogları ikisinin öğretmen-öğrenci ilişkisinde ilk başta zedeleyici görünen gelişmelerden. Ancak, Asher’in baba figürüne dair eksikliğini çektiği yol gösterici güven mekanizmasını Rami’de bulmuş olması, kendi kişiliğini değiştirmek zorunda kalmadan tahammül sınırlarını tekrar gözden geçirmesine yol açıyor. Empatiyi geliştiren ve bununla birlikte itaat kavramını asla gözetmeyen bir yapı bu. Babasından gördüğü ve onun hayata dair taşıdığı enerjiyi hiçe sayan tavrın tam zıttı yerde konumlanıyor Rami. Onun kaybının getirdiği güvensizlik duygusuyla hırçınlığını ve öfkesini tekrar -okul özelinde- topluma yansıtırken birey olmanın getirdiği hayata tutunma mücadelesini yeni yetişkin olarak yaşamayı öğreniyor. Çocukluğundan bu yana saklı tuttuğu tüm gelişim dönemi krizleriyle bu noktada tanışıp ailenin sarsılamaz yapısından kendini koparıyor bir bakıma. Matan Yair’in anlatısı, Asher’in kişiliğine uygun olarak parlak ışığın ve hareketli kameranın nezdinde ilerliyor. Asher’in hayatını yakalamak için soluk alıp verişini ve öfkesini hissettiğimiz kamera hareketleri onun telaşını ve çaresiz tavrını yansıtırken aynı zamanda yolunu arayan bu genç için yeniden bir bellek inşa ediyor. Yair’in bir gencin dünyasına dahil olup bu dünyanın sınırlarına dair akılda kalıcı mizansenler yaratan yönetmenliği İskele’yi izlemeye değer kılıyor.

Yazar Puanı

Puan - 60%

60%

Yair’in bir gencin dünyasına dahil olup bu dünyanın sınırlarına dair akılda kalıcı mizansenler yaratan yönetmenliği İskele’yi izlemeye değer kılıyor.

Kullanıcı Puanları: İlk sen puanla!
60

Matan Yair’in ilk kurmaca uzun metraj filmi İskele, 17 yaşında bir gencin penceresinden baba kavramına bakma derdinde. Yair’in yönetmenliği, geçmiş ve gelecek arasındaki bağlantıdan bir kimlik yaratma ekseninde şekillenirken, ait olduğu toprakları da işin içine katarak belleğin sınırlarına dair bir bakış yaratıyor.

Filmin ana karakteri Asher 17 yaşında bir lise öğrencisi. Odaklanma ve öğrenmeye dair birtakım sorunları bünyesinde barındıran Asher için okul hayatı hem zorlayıcı bir unsur hem de hayatını yaşaması için gerekli bir çıkış alanı. Babasıyla olan ilişkisi çerçevesinde kendine ait alanları yaratmakta oldukça zorlanan Asher, kabına sığmaz yapısı gereği sınırlarını genişletemedikçe günlük hayatında patlamalar yaşıyor. Babasının geleceği kendi aile işleri üzerine kurması, onun hayal alanının ve okuma hevesinin önündeki başlıca engelken, Asher’in okulda da kendi iradesini sorgulamaya sebebiyet verecek davranışlarda bulunması onun özgürlük çerçevesini yeniden sorgulamasına ve de ailevi bağlılıkların gerekliliği üzerine tekrar düşünmesine olanak yaratıyor. Bu durum birey olmanın gerekli kıldığı bağımlılıktan kopma ve sorumlulukları karşılama aşamasında oldukça önemli bir noktada konumlanıyor. Asher’in önlenemeyen enerjisini dışarı vurabildiği ve onun elini kolunu bağlayan geçmişinden bir nebze olsun soyutlanabildiği tek yer okul. Uyumlu ya da “normal” olmanın tartışıldığı açık bir alan burası. Yair’in dikkat çektiği nokta da normalin yeniden inşası aslında. Uyum sağlamanın gerekliliği üzerine sorgulama imkânı yaratan İskele, kuralları yıkmanın ya da itiraz etmenin kişilik üzerindeki etkilerine bakıyor bir yandan. İtaat etmenin aile kurumuna ve bununla beraber toplumun geneline yayılan baskıcı bir eril güçten geldiğine işaret eden anlatısı filmin anahtarı oluyor.

İskele: İyi Bir Çocuk

Asher’in edebiyat öğretmeni Rami’yle ilişkisi bu noktada oldukça önemli. Rami neredeyse tüm öğrencileri tarafından sevilen ve derslerinin içeriği tüm öğrencilerine farklı düşünme yolları sunan bir öğretmen. Asher’in Rami’yle iletişimi onun her şeyi zora sokan dünyası içinde pek de kolay olmuyor. Sürekli olarak Rami’yle tartışması hatta kavga noktasına ulaşan diyalogları ikisinin öğretmen-öğrenci ilişkisinde ilk başta zedeleyici görünen gelişmelerden. Ancak, Asher’in baba figürüne dair eksikliğini çektiği yol gösterici güven mekanizmasını Rami’de bulmuş olması, kendi kişiliğini değiştirmek zorunda kalmadan tahammül sınırlarını tekrar gözden geçirmesine yol açıyor. Empatiyi geliştiren ve bununla birlikte itaat kavramını asla gözetmeyen bir yapı bu. Babasından gördüğü ve onun hayata dair taşıdığı enerjiyi hiçe sayan tavrın tam zıttı yerde konumlanıyor Rami. Onun kaybının getirdiği güvensizlik duygusuyla hırçınlığını ve öfkesini tekrar -okul özelinde- topluma yansıtırken birey olmanın getirdiği hayata tutunma mücadelesini yeni yetişkin olarak yaşamayı öğreniyor. Çocukluğundan bu yana saklı tuttuğu tüm gelişim dönemi krizleriyle bu noktada tanışıp ailenin sarsılamaz yapısından kendini koparıyor bir bakıma. Matan Yair’in anlatısı, Asher’in kişiliğine uygun olarak parlak ışığın ve hareketli kameranın nezdinde ilerliyor. Asher’in hayatını yakalamak için soluk alıp verişini ve öfkesini hissettiğimiz kamera hareketleri onun telaşını ve çaresiz tavrını yansıtırken aynı zamanda yolunu arayan bu genç için yeniden bir bellek inşa ediyor.

Yair’in bir gencin dünyasına dahil olup bu dünyanın sınırlarına dair akılda kalıcı mizansenler yaratan yönetmenliği İskele’yi izlemeye değer kılıyor.

Daha yazı yok.
Filmloverss.com size daha iyi hizmet sunmak için çerezleri kullanır. Sitede gezerek çerezlere izin vermiş sayılırsınız. Ayrıntılı bilgi