İtalyan yönetmen Paolo Virzi’nin Stephen Amidon’un aynı adlı romanından uyarladığı Human Capital, daha önce denenmiş bir tekniği yeniden kullanan ama yeni bir şey ekleyemediği için sıradanlığa mahkum olan bir film. Bu açıdan genele hitap eden bir yapısı olmasına rağmen benzerlerinin yanında öne çıkabildiğini söylemek zor.

Daha önceleri çok daha cesur bir şekilde kullanılmış, karakterlerin bakış açısından farklı farklı yapılan kurgu tekniğini aynen uygulayan film, üç kişinin bakış açısına ve sonunda genel bir sonuca bağlamaya ayrılmış. Yapım bu tarzı gerçekten layıkıyla kullanıyor ama insan ister istemez bunu biraz da ileriye taşıyacak bir yaratıcılık bekliyor ve maalesef ki Human Capital bunu sağlamaktan uzak.

Film her açıdan bir standartı yakalamayı başarmış, bu açıdan yönetmen aslında elle tutulur ve tatmin edici bir iş çıkarmış diyebiliriz. En nihayetinde birbiriyle kesişen kurguların ve oldukça fazla karakterin getirdiği birçok zorluk var. O sebeple özellikle merak unsurunu ayakta tutabilmek oldukça önemli ve Virzi bunu başarmış.

Oyunculuklarsa aslında tipik bir İtalyan filmi başarılılığında, yani oldukça iyi. Ama karakterlerle ilgili düşüncem biraz belirsiz. Tam olarak altlarının doldurulduğunu söylemek zor. Biraz karikatürize edilmişler ama oldukça farklı alanlarda o kadar çok rol var ki bu karakterize durum, hikayenin alt metnine hizmet eden bir temsiliyete de dönüşüyor yer yer. O yüzden bazı sahnelerde karakterler çok iyi iken bazılarında biranda dağılmışlar.

Hikaye belli belirsiz bir sistem analizi alt metni üzerine kurulmuş. Bunu hemen her ekonomik tabakadan bir karakter olmasından rahatlıkla anlayabiliyoruz, ama iki tane çok belirgin sıkıntı var. İlk olarak hikayedeki tutarlılığı sağlama çabası, bazı komik derecesinde absürt tesadüflere yol açmış ki gerçekten filmin standart kalitesinin çok altında olduğunu net bir şekilde söyleyebilirim. İkinci sıkıntıysa filmin finalinde bağlanmak istenen yerle filmin genel hikayesi arasındaki yetersiz ilişki. Yani finalde bağlanan yer iyi, filmin genel hikayesi de iyi ama ikisini uç uca koyduğunuzda “iyi de bunun ilk hikaye ile ne alakası var?” diyebiliyorsunuz. Human Capital’e ismini de veren hikaye sadece bir dakika, filmin genel hikayesiyse kalan tüm o saatler. Yönetmen ikisini bir tutmaya çalışınca ortaya çok alakasız bir durum çıkmış. Çünkü muhtemelen ilişkilendirmeye çalıştığı genel hikayenin alt metni, finaldeki bağlantıyı kuramayacak kadar zayıf kalıyor.

Aslında burada bahsedilebilecek bir durum daha var ama bu tam olarak kurgudaki tarzla alakalı. Sonuçta aynı hikayeyi aynı sırayla ama farklı insanların gözünden görüyoruz ve her birinin bakış açısında aslında olayların ne kadar da farklı olduğunu anlıyoruz. Buradaki, insan zihnin işleyişindeki göstergebilimsel kodların gücü gerçekten çok etkileyici. Ama dediğim gibi bu, bu tarzdaki kurguya sahip her filmde olan bir özellik, sadece Human Capital’e özgü bir durum değil.

Birkaç ufak bölüm dışında sürekli olarak belli bir kalitede görsel, oyunculuk, müzik kullanımı vs sunan film, başarılı merak unsuruyla da birlikte keyifli bir seyir sunuyor ve maalesef ki tüm durum da bu. Yani özellikle bulup izlemek için çok da bir neden yok ama izlerseniz de pişman olmazsınız.

İtalyan yönetmen Paolo Virzi’nin Stephen Amidon’un aynı adlı romanından uyarladığı Human Capital, daha önce denenmiş bir tekniği yeniden kullanan ama yeni bir şey ekleyemediği için sıradanlığa mahkum olan bir film. Bu açıdan genele hitap eden bir yapısı olmasına rağmen benzerlerinin yanında öne çıkabildiğini söylemek zor. Daha önceleri çok daha cesur bir şekilde kullanılmış, karakterlerin bakış açısından farklı farklı yapılan kurgu tekniğini aynen uygulayan film, üç kişinin bakış açısına ve sonunda genel bir sonuca bağlamaya ayrılmış. Yapım bu tarzı gerçekten layıkıyla kullanıyor ama insan ister istemez bunu biraz da ileriye taşıyacak bir yaratıcılık bekliyor ve maalesef ki Human Capital bunu sağlamaktan uzak. Film her açıdan bir standartı yakalamayı başarmış, bu açıdan yönetmen aslında elle tutulur ve tatmin edici bir iş çıkarmış diyebiliriz. En nihayetinde birbiriyle kesişen kurguların ve oldukça fazla karakterin getirdiği birçok zorluk var. O sebeple özellikle merak unsurunu ayakta tutabilmek oldukça önemli ve Virzi bunu başarmış. Oyunculuklarsa aslında tipik bir İtalyan filmi başarılılığında, yani oldukça iyi. Ama karakterlerle ilgili düşüncem biraz belirsiz. Tam olarak altlarının doldurulduğunu söylemek zor. Biraz karikatürize edilmişler ama oldukça farklı alanlarda o kadar çok rol var ki bu karakterize durum, hikayenin alt metnine hizmet eden bir temsiliyete de dönüşüyor yer yer. O yüzden bazı sahnelerde karakterler çok iyi iken bazılarında biranda dağılmışlar. Hikaye belli belirsiz bir sistem analizi alt metni üzerine kurulmuş. Bunu hemen her ekonomik tabakadan bir karakter olmasından rahatlıkla anlayabiliyoruz, ama iki tane çok belirgin sıkıntı var. İlk olarak hikayedeki tutarlılığı sağlama çabası, bazı komik derecesinde absürt tesadüflere yol açmış ki gerçekten filmin standart kalitesinin çok altında olduğunu net bir şekilde söyleyebilirim. İkinci sıkıntıysa filmin finalinde bağlanmak istenen yerle filmin genel hikayesi arasındaki yetersiz ilişki. Yani finalde bağlanan yer iyi, filmin genel hikayesi de iyi ama ikisini uç uca koyduğunuzda “iyi de bunun ilk hikaye ile ne alakası var?” diyebiliyorsunuz. Human Capital’e ismini de veren hikaye sadece bir dakika, filmin genel hikayesiyse kalan tüm o saatler. Yönetmen ikisini bir tutmaya çalışınca ortaya çok alakasız bir durum çıkmış. Çünkü muhtemelen ilişkilendirmeye çalıştığı genel hikayenin alt metni, finaldeki bağlantıyı kuramayacak kadar zayıf kalıyor. Aslında burada bahsedilebilecek bir durum daha var ama bu tam olarak kurgudaki tarzla alakalı. Sonuçta aynı hikayeyi aynı sırayla ama farklı insanların gözünden görüyoruz ve her birinin bakış açısında aslında olayların ne kadar da farklı olduğunu anlıyoruz. Buradaki, insan zihnin işleyişindeki göstergebilimsel kodların gücü gerçekten çok etkileyici. Ama dediğim gibi bu, bu tarzdaki kurguya sahip her filmde olan bir özellik, sadece Human Capital’e özgü bir durum değil. Birkaç ufak bölüm dışında sürekli olarak belli bir kalitede görsel, oyunculuk, müzik kullanımı vs sunan film, başarılı merak unsuruyla da birlikte keyifli bir seyir sunuyor ve maalesef ki tüm durum da bu. Yani özellikle bulup izlemek için çok da bir neden yok ama izlerseniz de pişman olmazsınız.
Puan - 70 / 100

7

Film başarılı merak unsuruyla da birlikte keyifli bir seyir sunuyor ve maalesef ki tüm durum da bu.

Kullanıcı Puanları: 2.6 ( 1 votes)
7
Daha yazı yok.
Filmloverss.com size daha iyi hizmet sunmak için çerezleri kullanır. Sitede gezerek çerezlere izin vermiş sayılırsınız. Ayrıntılı bilgi