Tony Gatlif’in son filmi Geronimo, heyecanını ilk anından itibaren taşıyan trajik bir aşk hikayesi. Çok kültürlülüğü harmanlamasındaki başarısını müzikal çekimlerinde de gösteren Gatlif, yakaladığı elektriği bir an bile kaybetmeden oldukça başarılı bir filme imza atıyor.

Gelinin düğünden kaçmasıyla iki aile karşı karşıya gelir. Bir yanda tutku dolu aşıklar, diğer yanda beşikten kertilen karısını arayan bir adam. İki ailenin ortasında kalan Geronimo, geri alınamayacak bir kaza olmadan önce orta yol bulmaya çabalamaktadır. Günlük hayatını civarda yaşayan sorunlu çocuklarla ilgilenerek geçiren Geronimo, herkesin dertlerine koşmasıyla tanınır. Bu sefer bir nevi namus kavgasına girişen iki ailenin birbirini yok etmesine engel olmaya çalışır.

Geronimo, duygusal boyutunu ilk anından itibaren yaratan, müzik ve dans dolu tertemiz bir yapım olmuş. Çok kültürlü bir alanda geçen hikayede elbette gelenekler ve alışkanlıklar senaryonun en önemli parçasını oluşturuyor. Karakterlerini seçtiği toplumların geleneklerine ve alışkanlıklarına olan hakimiyetini diyalogların inceliğinden ediyor. Bu açıdan toplumsal bir yönü olduğu da gerçek. Yabancı bir ülkede bir sebepten karşı karşıya gelen iki farklı toplumun bu durumu nasıl ele aldığını gözlemlemesi açısından oldukça değerli. Alt kültür çıkarımları ve bunları modernize tavırlarla işleyen müzikal sahneleri filmi yükselten başlıca ögeler.

Sosyokültürel yapı filmin her anında gözümüze çarpıyor. Hikayenin geneline baktığımızda birçok farklı değişken görsek de, nispeten tek karakter üstüne inşa edilen bir senaryo var karşımızda. Bu durumun başlıca sebebi bütün yan hikayeleri bir araya getirme çabası gibi duruyor, bu gayeyi de başarılı bir biçimde yerine getiriyor. Gatlif, alt kültür çıkarımlarını yaparken çekim tarzıyla da beslemeye çalışmış. Aksak kamera kullanımı sokağın gerginliğini ve güvensiz ortamını yansıtmak açısından yerinde bir tercih olmuş.

Hikayenin dokunaklı anlarını da yine müzik ve dansla kurgulayan Gatlif, en beklenmedik anda yaptığı sürprizlerle hiç eksik etmediği duygu yükünü daha da yükleniyor. Hikayenin içerisindeki dönüm noktalarının zamanlaması, filmin sürükleyiciliğini ve sahnelerin etkisini artıran bir etki uyandırıyor.

Tony Gatlif, genel anlamda ve birçok sahne özelinde oldukça başarılı bir iş çıkararak filme sağlam bir atmosfer yaratıyor. Müziğin ve dansın gücünü oturaklı bir alt metinle besleyerek karşımıza oldukça iyi işlenmiş bir günümüz trajedisi çıkarıyor.

Tony Gatlif'in son filmi Geronimo, heyecanını ilk anından itibaren taşıyan trajik bir aşk hikayesi. Çok kültürlülüğü harmanlamasındaki başarısını müzikal çekimlerinde de gösteren Gatlif, yakaladığı elektriği bir an bile kaybetmeden oldukça başarılı bir filme imza atıyor. Gelinin düğünden kaçmasıyla iki aile karşı karşıya gelir. Bir yanda tutku dolu aşıklar, diğer yanda beşikten kertilen karısını arayan bir adam. İki ailenin ortasında kalan Geronimo, geri alınamayacak bir kaza olmadan önce orta yol bulmaya çabalamaktadır. Günlük hayatını civarda yaşayan sorunlu çocuklarla ilgilenerek geçiren Geronimo, herkesin dertlerine koşmasıyla tanınır. Bu sefer bir nevi namus kavgasına girişen iki ailenin birbirini yok etmesine engel olmaya çalışır. Geronimo, duygusal boyutunu ilk anından itibaren yaratan, müzik ve dans dolu tertemiz bir yapım olmuş. Çok kültürlü bir alanda geçen hikayede elbette gelenekler ve alışkanlıklar senaryonun en önemli parçasını oluşturuyor. Karakterlerini seçtiği toplumların geleneklerine ve alışkanlıklarına olan hakimiyetini diyalogların inceliğinden ediyor. Bu açıdan toplumsal bir yönü olduğu da gerçek. Yabancı bir ülkede bir sebepten karşı karşıya gelen iki farklı toplumun bu durumu nasıl ele aldığını gözlemlemesi açısından oldukça değerli. Alt kültür çıkarımları ve bunları modernize tavırlarla işleyen müzikal sahneleri filmi yükselten başlıca ögeler. Sosyokültürel yapı filmin her anında gözümüze çarpıyor. Hikayenin geneline baktığımızda birçok farklı değişken görsek de, nispeten tek karakter üstüne inşa edilen bir senaryo var karşımızda. Bu durumun başlıca sebebi bütün yan hikayeleri bir araya getirme çabası gibi duruyor, bu gayeyi de başarılı bir biçimde yerine getiriyor. Gatlif, alt kültür çıkarımlarını yaparken çekim tarzıyla da beslemeye çalışmış. Aksak kamera kullanımı sokağın gerginliğini ve güvensiz ortamını yansıtmak açısından yerinde bir tercih olmuş. Hikayenin dokunaklı anlarını da yine müzik ve dansla kurgulayan Gatlif, en beklenmedik anda yaptığı sürprizlerle hiç eksik etmediği duygu yükünü daha da yükleniyor. Hikayenin içerisindeki dönüm noktalarının zamanlaması, filmin sürükleyiciliğini ve sahnelerin etkisini artıran bir etki uyandırıyor. Tony Gatlif, genel anlamda ve birçok sahne özelinde oldukça başarılı bir iş çıkararak filme sağlam bir atmosfer yaratıyor. Müziğin ve dansın gücünü oturaklı bir alt metinle besleyerek karşımıza oldukça iyi işlenmiş bir günümüz trajedisi çıkarıyor.

Yazar Puanı

Puan - 70%

70%

Tony Gatlif'in son filmi Geronimo, heyecanını ilk anından itibaren taşıyan trajik bir aşk hikayesi. Çok kültürlülüğü harmanlamasındaki başarısını müzikal çekimlerinde de gösteren Gatlif, yakaladığı elektriği bir an bile kaybetmeden oldukça başarılı bir filme imza atıyor.

Kullanıcı Puanları: 3.73 ( 2 votes)
70
Daha yazı yok.
Filmloverss.com size daha iyi hizmet sunmak için çerezleri kullanır. Sitede gezerek çerezlere izin vermiş sayılırsınız. Ayrıntılı bilgi