Yönetmen: Antoine Fuqua

Senaryo: Kurt Sutter

Oyuncular: Jake Gyllenhaal, Rachel McAdams, Forest Whitaker, 50 Cent, Oona Laurence, Naomie Harris, Victor Ortiz

Konu: “Büyük” Billy Hope’un (Jake Gyllenhaal) Dünya Hafif-sıklet Boks Şampiyonluğu’nu kazanmasını ve sonrasında yaşananları anlatan Son Şans (Southpaw) filmini Training Day’in çok konuşulan yönetmeni Antoine Fuqua ve Sons of Anarchy dizisinin senaristlerinden Kurt Sutter beyazperdeye taşıyor.

Görünüşte son derece etkileyici bir kariyere sahip Billy Hope, güzel ve sevgi dolu bir eşe (Rachel McAdams) ve harika bir kız çocuğuna (Oona Laurence) sahiptir. Yaşayacağı, geri dönüşü olmayan bir trajediden ve ayrıca eski arkadaşı da olan menajerinin (Curtis “50 Cent” Jackson) kendisini bırakmasından sonra Hope dibe vurur ve yaşadığı yerdeki küçük bir spor salonunda tekrar geri dönmek için çalışmaya başlar. Şehirdeki en zorlu dövüşçüleri eğiten emekli bir boksör ve antrenör olan Tick Willis’ın (Forest Whitaker) yönlendirmesiyle kaybettiklerini geri kazanmak için zorlu bir mücadele içine girer.

son-sans-southpaw-afis-filmloverss

Melodram Yönü Ağır Basan Bir Boks Filmi: Son Şans – Southpaw

Günümüz Hollywood’unda bir sene içerisinde belli sayıda spor filmleri çekilir. Spor filmleri pastasından en büyük dilimi alan ise Amerika’da ilgiyle takip edilen boks filmleri olur. Tabii ki bu konuda bir çıta belirleyen Rocky serisi ve Raging Bull gibi filmlerin etkisi de büyük. Son Şans (Southpaw); Will Smith’li Ali, David O. Russell’ın yönettiği The Fighter ile Tom Hardy ve Joel Edgerton’ı başrollerinde gördüğümüz Warrior gibi modern boks dramalarının yolunu izleyerek “bu yılın boks filmi” olma iddiasıyla izleyici karşısına çıkıyor. Filmin bu iddiasının altını başarıyla doldurduğunu söylemek ise zor.

Son Şans, klişe de olsa hikâyesine temel oluşturacak derin çatışmalara sahip bir yapım. Zirvede bir boksörün; trajik bir olay sonrası “dibe” vurması ve sonrasında kızıyla birlikte olma isteğinden aldığı motivasyonla hazırlandığı, izleyiciye büyük bir “katarsis” sağlayan final dövüşü ile tekrardan zirveye çıkması… Filmin yayınlanan ilk fragmanından bile anlaşılan bir olay örgüsü. Fakat filmin sorunu hikâyesinin klişe ya da bilindik olması değil, hikâyesinde ortaya koyduğu dramatik çatışmaları bir türlü izleyiciye geçirememesi. Film, Billy Hope’un unvanını koruduğu, sert bir dövüş sahnesiyle açılır; sonrasında Billy’nin eşi Maureen ve kızı Leila olan ilişkisine göz atarız. Bu sahnelerde biz daha Hope ailesinin birbirine ne kadar bağlı olduğuna kendimizi inandıramamışken Billy’nin hikâyesinin yönünü değiştirecek trajik olay gerçekleşir ve Maureen ölür. Fakat, aile ilişkilerinin başarılı bir şekilde izleyiciye sunulamamasından ötürü bu ölüme Billy’nin dövüş sırasında yediği yumruklara üzüldüğümüz kadar bile üzülmeyiz, Billy’nin bu ölümden kendini suçlu hissetmesini o kadar da önemsemeyiz. İşin özü, hikâyesi gereği melodram yönü ağır basan film, dramatik çatışmaları izleyiciye geçirecek doğru notaları bulamaz bir türlü.

Son Şans işin dram kısmında vasatı aşamazken bir boks filmi olma konusunda ise sınıfı geçiyor. Halihazırda son derece formda bir Jake Gyllenhaal’u izlediğimiz filmin boks sahneleri tansiyonu yüksek, heyecanı bol anlar sunuyor izleyiciye. Training Day sonrası daha çok aksiyon filmleri yaparken gördüğümüz yönetmen Antoine Fuqua iyi bildiği işi Son Şans’ta da başarıyla uyguluyor. Film, Jake Gyllenhaal’un başarılı bir performans ile canlandırdığı Billy Hope’un baba ya da eş kimliğine değil de boksör personasına odaklandığında daha derli toplu gözüküyor. Filmin bir diğer önemli artısı ise anlatısına son derece uygun soundtrackleri. Zirveden dibi gören ve tekrardan zirveye çıkmak için uğraşan bir boksörün hikâyesine başarılı bir şekilde eşlik eden soundtrackler, Son Şans’ı bir seviye daha yukarı çıkarmayı başarıyor.

Son kertede, melodram yönünde sıkıntılar yaşayan Son Şans, bir boks filmi olduğunu hatırladığı sahnelerde izleyiciyi filmde tutmayı başarıyor ve iyi bir seyirlik sunuyor.

Yönetmen: Antoine Fuqua Senaryo: Kurt Sutter Oyuncular: Jake Gyllenhaal, Rachel McAdams, Forest Whitaker, 50 Cent, Oona Laurence, Naomie Harris, Victor Ortiz Konu: "Büyük" Billy Hope'un (Jake Gyllenhaal) Dünya Hafif-sıklet Boks Şampiyonluğu’nu kazanmasını ve sonrasında yaşananları anlatan Son Şans (Southpaw) filmini Training Day'in çok konuşulan yönetmeni Antoine Fuqua ve Sons of Anarchy dizisinin senaristlerinden Kurt Sutter beyazperdeye taşıyor. Görünüşte son derece etkileyici bir kariyere sahip Billy Hope, güzel ve sevgi dolu bir eşe (Rachel McAdams) ve harika bir kız çocuğuna (Oona Laurence) sahiptir. Yaşayacağı, geri dönüşü olmayan bir trajediden ve ayrıca eski arkadaşı da olan menajerinin (Curtis "50 Cent" Jackson) kendisini bırakmasından sonra Hope dibe vurur ve yaşadığı yerdeki küçük bir spor salonunda tekrar geri dönmek için çalışmaya başlar. Şehirdeki en zorlu dövüşçüleri eğiten emekli bir boksör ve antrenör olan Tick Willis’ın (Forest Whitaker) yönlendirmesiyle kaybettiklerini geri kazanmak için zorlu bir mücadele içine girer. Melodram Yönü Ağır Basan Bir Boks Filmi: Son Şans - Southpaw Günümüz Hollywood'unda bir sene içerisinde belli sayıda spor filmleri çekilir. Spor filmleri pastasından en büyük dilimi alan ise Amerika'da ilgiyle takip edilen boks filmleri olur. Tabii ki bu konuda bir çıta belirleyen Rocky serisi ve Raging Bull gibi filmlerin etkisi de büyük. Son Şans (Southpaw); Will Smith'li Ali, David O. Russell'ın yönettiği The Fighter ile Tom Hardy ve Joel Edgerton'ı başrollerinde gördüğümüz Warrior gibi modern boks dramalarının yolunu izleyerek "bu yılın boks filmi" olma iddiasıyla izleyici karşısına çıkıyor. Filmin bu iddiasının altını başarıyla doldurduğunu söylemek ise zor. Son Şans, klişe de olsa hikâyesine temel oluşturacak derin çatışmalara sahip bir yapım. Zirvede bir boksörün; trajik bir olay sonrası "dibe" vurması ve sonrasında kızıyla birlikte olma isteğinden aldığı motivasyonla hazırlandığı, izleyiciye büyük bir "katarsis" sağlayan final dövüşü ile tekrardan zirveye çıkması... Filmin yayınlanan ilk fragmanından bile anlaşılan bir olay örgüsü. Fakat filmin sorunu hikâyesinin klişe ya da bilindik olması değil, hikâyesinde ortaya koyduğu dramatik çatışmaları bir türlü izleyiciye geçirememesi. Film, Billy Hope'un unvanını koruduğu, sert bir dövüş sahnesiyle açılır; sonrasında Billy'nin eşi Maureen ve kızı Leila olan ilişkisine göz atarız. Bu sahnelerde biz daha Hope ailesinin birbirine ne kadar bağlı olduğuna kendimizi inandıramamışken Billy'nin hikâyesinin yönünü değiştirecek trajik olay gerçekleşir ve Maureen ölür. Fakat, aile ilişkilerinin başarılı bir şekilde izleyiciye sunulamamasından ötürü bu ölüme Billy'nin dövüş sırasında yediği yumruklara üzüldüğümüz kadar bile üzülmeyiz, Billy'nin bu ölümden kendini suçlu hissetmesini o kadar da önemsemeyiz. İşin özü, hikâyesi gereği melodram yönü ağır basan film, dramatik çatışmaları izleyiciye geçirecek doğru notaları bulamaz bir türlü. Son Şans işin dram kısmında vasatı aşamazken bir boks filmi olma konusunda ise sınıfı geçiyor. Halihazırda son derece formda bir Jake Gyllenhaal'u izlediğimiz filmin boks sahneleri tansiyonu yüksek, heyecanı bol anlar sunuyor izleyiciye. Training Day sonrası daha çok aksiyon filmleri yaparken gördüğümüz yönetmen Antoine Fuqua iyi bildiği işi Son Şans'ta da başarıyla uyguluyor. Film, Jake Gyllenhaal'un başarılı bir performans ile canlandırdığı Billy Hope'un baba ya da eş kimliğine değil de boksör personasına odaklandığında daha derli toplu gözüküyor. Filmin bir diğer önemli artısı ise anlatısına son derece uygun soundtrackleri. Zirveden dibi gören ve tekrardan zirveye çıkmak için uğraşan bir boksörün hikâyesine başarılı…

Son Şans - Southpaw

Film Değerlendirmesi - 63 / 100

6.3

Melodram yönünde sıkıntılar yaşayan Son Şans, bir boks filmi olduğunu hatırladığı sahnelerde izleyiciyi filmde tutmayı başarıyor ve iyi bir seyirlik sunuyor. Filmin DVD'sinde herhangi bir ekstra ise bulunmuyor.

Kullanıcı Puanları: 3.5 ( 2 votes)
6
Daha yazı yok.
Filmloverss.com size daha iyi hizmet sunmak için çerezleri kullanır. Sitede gezerek çerezlere izin vermiş sayılırsınız. Ayrıntılı bilgi